Met de bus mee “Van de Marne naar de Meuse in 1963”

MET DE BUS MEE, Het streekvervoer van toen naar nu Deel: “Van de Marne naar de Meuse in 1963” 
In de serie boeken die Hans Verhoeff over de Nederlandse bushistorie van schrijft, gaat dit boek over het jaar 1963, toen de vervoeromvang het grootst was. In dat jaar is ook de Autobus Documentatie Vereniging opgericht.
Officieel is dit boek het derde deel van de serie maar omdat dit boek als onderwerp het oprichtingsjaar van de ADV heeft was dat voor deze vereniging aanleiding om bij te dragen in de productiekosten en is het als eerste verschenen.
Aan tal van vervoertakken en vervoermiddelen zijn in Nederland boeken gewijd. Vergeleken met de andere vervoertakken en vervoermiddelen, zoals het spoorvervoer en de (spoor)trein, is het streekvervoer per bus in Nederland echter tamelijk onderbelicht gebleven, althans als vervoerstak. Dat is onterecht, zeker als men weet dat de Nederlandse Spoorwegen in 1963 nog slechts winst konden behalen dank zij hun dochterondernemingen in het streekvervoer.
Dit boek omvat een virtuele reis langs alle in 1963 bestaande ondernemingen in het streekvervoer en ook die in het stadsvervoer met één of meer 'buitenlijnen'. En passant wordt daarbij tevens enige aandacht besteed aan de dertien ondernemingen die her en der louter lokaal (stads)vervoer verzorgen. Aldus passeren tijdens deze reis in totaal 121 ondernemingen de revue, reizend van de Groningse Marne met de 'Marnedienst' naar de Meuse, de Maas net over de grens in Waals-België, met Meussen.
Het boek (256 pagina’s en 21x29,7 cm groot) geeft in tekst en beeld een overzicht van de toenmalige 121 buslijndienstbedrijven in het land. De diversiteit was toen nog erg groot want fusies, bedrijfsovernames en standaardisering van voertuigen waren nog maar beperkt op gang gekomen. Per provincie wordt van de verschillende bedrijven een overzicht gegeven met foto’s, lijnennetkaartjes, dienstregelingomslagen en bedrijfslogo’s. Ook is er plaats voor bushaltes, en curiosa zoals suikerzakjes en buskaartjes. Uniek is dat van vrijwel ieder bedrijf een goede kleurenfoto geplaatst kon worden. Kleurenfotografie was in 1963 nog een zeer kostbare aangelegenheid. Door de kleurenfoto's krijgen ook degenen die die tijd zelf niet meegemaakt hebben een goed beeld van de veelheid aan huisstijlen van de verschillende busbedrijven in die tijd.
Het boek is o.a. te bestellen bij BOL.COM via de onderstaande link.

Abschied vom Standard-1-Bus: Die letzten Standard-Linienbusse der ersten Generation im Einsatz

Neu für alle Straßenbahn-, Omnibus- und Nahverkehrsfreunde! Nach der schon seit vielen Jahren erfolgreichen EK-Bildbandreihe Eisenbahn-Bildarchiv hält nun die neue Reihe Stadtverkehr-Bildarchiv Einzug in die EK-Bibliothek. Das Stadtverkehr-Bildarchiv widmet sich künftig auf einheitlich 96 Seiten im handlichen Querformat 235 x 165 mm mit ca. 90-100 ausgesuchten Aufnahmen der Themenvielfalt rund um den Öffentlichen Personennahverkehr (ÖPNV). Den Schwerpunkt bilden hierbei neben Straßenbahn- auch Omnibusbücher. Die neue Reihe startet im Jahr 2012 zunächst mit zwei Bänden (ein Bus- und ein Straßenbahnbuch), weitere Ausgaben sind bereits in Vorbereitung.§Von Ende der sechziger Jahre bis in die neunziger Jahre prägten die Standard-Linienbusse der ersten Generation den Öffentlichen Personennahverkehr (ÖPNV) in der Bundesrepublik Deutschland. Bei den großen städtischen und kommunalen Verkehrsbetrieben sind sie heute längst ausgeschieden, doch einige private Omnibusunternehmen setzen meist im Schülerverkehr auch heute noch auf die robusten Standard-1-Omnibusse der Hersteller MAN, Mercedes Benz und Magirus. Durch den Trend zu modernen Niederflurbussen, klimatisierten Fahrzeugen sowie immer strengere Umweltauflagen ist die Anzahl der noch in Deutschland eingesetzten Standard-1-Busse in den letzten Jahren allerdings rapide gesunken. Das absehbare Ende dieser Omnibusgeneration im Linienverkehr ist für uns daher Anlass, den ersten Band unserer neuen Buchreihe Stadtverkehr-Bildarchiv den Standard-1-Bussen zu widmen. Eine Deutschland-Reise zu den letzten Exemplaren der Typen MB O 305/O 305 G und O 307, MAN SL 200 und SÜ 240 sowie etlichen weiteren Standard-1-Bauarten, die inzwischen echte Raritäten geworden sind.

Obusse in Deutsland Teil 2

Weer een geweldig boek uit de serie Obusse in Deutschland met deze keer o.a. de bedrijven in het Ruhrgebied.  Zo komt bijvoorbeeld het nog bestaande trolleybedrijf van Solingen aan bod en ook het recente experiment met de Spuhrbus in Essen. Verder aandacht aan de vele verdwenen bedrijven in dit gebied, die vaak geopend werden in de jaren 40 als gevolg van brandstof tekorten en in de jaren 50 nog een keer gemoderniseerd werden.

Boek: Urban Mass Transit

Een boek over de ontwikkeling van het openbaar vervoer in de steden van de Verenigde Staten, gezien door de bril van een wetenschapper. Geen (weinig) plaatjes, wagenparken, kaartjes, etc. zoals we die gewend zijn in de hobby boeken maar een verhaal over de rol van het openbaar vervoer in de maatschappij, vroeger en nu.

Technological choices depend on, and are part of, contests over political power, as the history of mass transit vividly illustrates. From horse-drawn omnibuses to subways to light rail, this volume highlights the technological and social struggles that have accompanied urbanization and the need for an efficient and cost-effective means of transportation in cities.

Post depicts mass transit as a technology -- rather, as a technological system -- that provided an essential complement to industrialization, urbanization, and, ultimately, to the rise of consumer culture. He begins his narrative with the omnibus and horsecar in the 1830s and takes it to the renaissance of urban mass transit at the turn of the 21st century. Post focuses on innovations in the United States as well as worldwide developments.

At the heart of the story is the streetcar, a conveyance that played a central role in the development of all U.S. cities and towns. For generations of Americans, streetcars were essential to everyday life. Once dominating the urban landscape in towns and cities throughout the United States, the streetcar has all but disappeared. Post traces its evolution and demise, debunking the urban myth that the downfall of the electric streetcar was directly attributable to the corporate malfeasance of General Motors and others from the automotive world.

Post concludes with a meditation on the prospects for mass transit in a postmodern society that must face up to the contradictions of privatized mobility and the reality of dwindling natural resources.

Troleicarros do Porto, Quatro Décadas na Cidade

Over de trolleybus in Porto is een boek geschreven: Troleicarros do Porto, Quatro Décadas na Cidade (Trolleybussen in Porto, vier decennia in de stad).

Het boek is geschreven in het Portugees, maar bevat vele illustraties. Normaal gesproken geen aanleiding voor een plekje op deze blog, maar...de auteur kwam tijdens het samenstellen van dit boek op deze blog terecht en heeft gevraagd enkele 'vakantie kiekjes' uit Porto te mogen gebruiken voor z'n boek. Uiteraard werd gaarne aan dit verzoek voldaan.

"Remember the trolley buses, particularly those who served for nearly four decades - January de1959 until December 1997 - the city of Porto and its region, reaching maioresredes be one of Western Europe."
An undeniable documentary value, both technologically and in terms of design of the forms of their own vehicles, and also a beautiful photographic document, which shows us how was the city of Oporto some decades ago.
The book brings together a remarkable set of photos, most of which are owned international authors who visited us with the express purpose of collecting images of those vehicles, and often waiting patiently for hours for their passage.
António Machado e Moura, in Introduction.

Openbaar Vervoer in Ierland

Tot 1986 werd al het openbaar vervoer in Ierland verzorgd door het Nationale Vervoersberijf: Cras Iompair Ireann (CIE). Dit stoffige staatsbedrijf werd in dat jaar opgedeeld in een spoorwegbedrijf (Iarnrd Ireann)/Irish Rail, een streekvervoerbedrijf (Bus Ireann/Irish Bus) en een stadsvervoerbedrijf voor Dublin (Bus tha Cliath/Dublin Bus). De drie nieuwe bedrijven stonden vervolgens voor de opgave met verouderde en slecht onderhouden wagenparken een nieuwe start te maken. Over deze ontwikkelingen bij de twee busbedrijven zijn twee fraaie fotoboekjes verschenen.

Boekentip: Straßenbahn und Busse in Rostock

AMAZON.DE heeft regelmatig boeken over openbaarvervoer in de aanbieding. Zeker sinds AMAZON.DE zonder verzendkosten in Nederland aflevert zijn dit vaak hele aantrekkelijke koopjes:

Straßenbahn und Busse in Rostock is een prachtig rijk geïllustreerde boek op A4 formaat met ruim 300 pagina's. Fascinerend is de beschrijving van het functioneren van een vervoersbedrijf in de NAZI tijd en de tijd na de tweede wereldoorlog onder het communisme. Ook voor mensen die nog nooit in Rostock geweest zijn een lezenswaardig boek, zeker voor de uitzonderlijk lage prijs.

Meer aanbiedingen van AMAZON.DE

A Guide to Digital Railway Photography

Een goed boek over het maken van foto's van treinen en vooral ook het bewerken van foto's achteraf. Gebaseerd op een serie artikelen in 'Railways Illustrated'. Zowel voor de beginnende als gevorderde fotograaf en photoshopper een hoop nuttige informatie

Boek: Buses of Western Flyer and New Flyer

Bij de Amerikaanse uitgeverij Iconografix is een boek verschenen over de Canadese busfabrikant New Flyer en z'n voorgangers. Voor ons Nederlanders interessant, omdat dit bedrijf in 1986 werd overgenomen door de Familie Den Oudsten (eigenaar van de gelijknamige autobusfabriek in Woerden). Om het nieuwe elan van de fabriek te benadrukken werd toen de naam Flyer veranderd in New Flyer. De verbintenis tussen de twee bedrijven was o.a. te vinden het in de logo's van beide bedrijven. Op basis van de in Nederland ontwikkelde lagevloerbus introduceerde New Flyer de eerste lagevloerbus in Noord Amerika. Met deze bus veroverde New Flyer de Noord Amerikaanse markt en werd het 1 van de grootste busfabrikanten. Ook heeft de Den Oudsten fabriek in de jaren 90 in Woerden een aantal New Flyer bussen geassembleerd. Nog steeds is New Flyer een toonaangevende busfabrikant in Noord Amerika.

In het verleden was San Francisco een goede klant van New Flyer en de voorgangen Flyer. Met name de oerdegelijke trolleybussen van het type E700 uit 1977 hebben jarenlang het straatbeeld in San Francisco bepaald (foto links). Ook leverde New Flyer aan deze stad een aantal gelede diesel en trolleybussen (foto midden). Op de foto rechts is een traditionele hogevloerbus uit de jaren 90 te zien van het vervoerbedrijf van Santa Cruz. Deze bus met een speciaal luxe interieur reed op een sneldienst naar buurgemeente San Jose, ten zuiden van San Francisco.

Twee London Routemaster boeken

Over de Routemaster zijn inmiddels vele boeken volgeschreven. Voor wie een compleet beeld wil hebben van de geschiedenis van deze karakteristieke Londense dubbeldekker zijn de 2 boeken van Ken Blacker een goede koop. In deel 1 wordt de periode 1954-1969 behandeld. Er wordt uitvoerig stilgestaan bij het ontwerp, de bouw van de prototypes en de uiteindelijke serie productie. Ook wordt stilgestaan bij de inzet van de bussen en de beoogde opvolger, de "Front Entrance Routemaster". Deel 2 behandeld de periode 1970-2005, je zou kunnen zeggen de periode waarin het met de Routemaster heel langzaam neerwaarts ging totdat het onvermijdelijke einde kwam voor deze bus die in bepaalde opzichte z'n tijd vooruit was en in andere opzichte ten tijde van het ontwerp eigenlijk al verouderd was. Bij het opgang komen van de serie productie waren immers de eerste dubbeldekkers met een achterin geplaatste motor en geschikt voor eenmansbediening al beschikbaar. In deel twee worden inzet, verbouwingen en weg naar de privatisering behandeld.
Onder de typische Londense omstandigheden was de Routemaster zeker in het centrum lange tijd een hele bruikbare bus. Eenmansbediening zorgde hier voor teveel vertraging. Pas met de komst van de Chipkaart werd de invoering van eenmansbediening op de drukke lijnen in het centrum mogelijk. Uiteindelijk hebben de Routemasters een kleine 50 jaar dienst gedaan in Londen en worden er nog steeds een aantal ingezet op een tweetal toeristische routes.

BoekTip: Rapid Transit Series Buses

Een General Motors RTS van de Orange County Transit Authority vlakbij Disneyland Californië in 1980. Boven de achterzijde van de bus is de "Matterhorn" van dit attractiepark te zien.

De Amerikaanse uitgeverij Iconografix geeft regelmatig boeken over autobussen uit. Nieuw is het boek "Rapid Transit Series Buses" over het laatste bus type dat door General Motors werd ontwikkeld, de RTS. In 1987 stopte GM de bus productie. De RTS werd echter doorgebouwd door TMC en later NovaBus. In 2003 werd de productie voortgezet door Millennium Transit Services, de vierde producent van de RTS!!!

Door de lage dollarkoers een koopje!! (nog geen 20 euro inclusief verzendkosten vanuit de VS)

General Motors wanted to revolutionize transit bus design after having success with their New Look Bus through the 1960s. Being protagonists for progress, GM's engineers created a prototype coach that would address all of the New Look's shortcomings. This RTX (Rapid Transit Experimental) was a shock to the transit industry, and it wasn't until 1977 when the better-developed RTS bus became part of the Advanced Design Bus project and was the descendant of GMC's entry in the U.S. DOT's 'Transbus' project. The RTS is notable for its curved body and window panels and has become recognized as a timeless design just like the GM New Look was. In 1987 the RTS patents were sold to Transportation Manufacturing Corporation (TMC) and then they sold the rights to NovaBus in 1994 who left the U.S. market in 2002. However, Millennium Transit Services has since revived the RTS in 2006. Here it is, the only book with the full in-depth history that is also well illustrated with time-period photography and a color section.

Een RTS van de "METRO" in downtown Houston in 1988

BoekTip: The London Titan

De Leyland Titan was de laatste Londense dubbeldekker die min of meer volgens de wensen en eisen van London Transport gebouwd was. De bus bleek in de praktijk een stuk beter te voldoen dan z'n voorganger, de Daimler Fleetline. Over deze bus is een fraai boekwerk verschenen: De London Titan.

The Leyland Titan was the last double-deck bus to have at least some hand in its design by the old London Transport. Suffering in the early 1970s from the reliability problems of the DMS class of Daimler Fleetline, and no longer able to design and build its own buses, London Transport resolved not to be caught out twice. Thus was developed the Leyland Titan, an attractive, amenable and reliable second-generation OPO bus that entered revenue-earning service on 4 December 1978. With 1,125 bought new and six acquired second-hand, the T class went on to complete nearly 25 years on the London frontline. Although its technological sophistication, combined with industrial problems afflicting Leyland at the time, put off buyers outside the capital, the privatised descendants of these same concerns would snap up second-hand Titans when the tendering losses incurred by London Buses Ltd caused examples to flood onto the open market, in some cases after less than ten years of service. Many of them would go straight back into service on London routes! The T class saw London through the uncertain period of division and privatisation, and in the hands of three successor companies to London Buses Ltd continued to provide stalwart service until 19 June 2003, when T1018 operated on a stage service for the last time. With all remaining examples, including those latterly used on schools and private-hire work, now gone from frontline service, the future careers of the London Transport Titans have been no less fascinating, with buses seeing use by operators large and small the length and breadth of the country. In The London Titan, Matthew Wharmby explores in detail the complete history of the last of the bespoke London Transport buses. Illustrated throughout with over 300 colour and black and white photographs, this book will appeal to the many bus enthusiasts around the country.

Spoorwegen in Ierland

De Ierse spoorwegen leidden jaren lang een kommervol bestaan. Met een minimum aan investeringen werd de dienst gaande gehouden. Op veel trajecten was (en is) klassieke beveiliging te vinden. Door de enorme economische groei van de afgelopen jaren loopt met name rond Dublin het autoverkeer volkomen vast en wordt het openbaar vervoer nieuw leven ingeblazen. De belangrijkste voorstadsroute langs de kust rond Dublin is geëlektrificeerd.

Een in Japan (Tokyu Car Corporation) gebouwd DART treinstel passeert een klassieke spoorweg overgang. In totaal werden tussen 2000 en 2004 17 van deze vierdelige treinstellen geleverd.

Onder de naam DART wordt hier een intensieve dienst gereden. Opmerkelijk is dat er niet met vaste intervallen gereden wordt. Het is dus altijd zaak om een dienstregeling op zak te hebben.

Een getrokken intercity trein met een karakteristieke GM locomotief vertrekt vanuit Dublin richting het zuiden. Achter de locomotief bevindt zich een energie rijtuig voor de energievoorziening van de rijtuigen. De komende jaren zullen dit soort treinen steeds meer vervangen worden door treinstellen.

Op de verder weg gelegen bestemmingen worden de trage getrokken dieseltreinen steeds meer vervangen door treinstellen. Al het materiaal komt uit het buitenland. Opmerkelijk is de keuze van Japanse leveranciers voor treinstellen en rijtuigen.

De eerste DART treinstellen werden geleverd door Linke-Hofmann-Busch in 1983 (van deze erie zijn er nog 37 in dienst. Een aantal zijn door brand verwoest.


Een kleine serie treinstellen (5)werd geleverd door GEC Alsthom Barcelona in 1999. Deze treinstellen rijden veel samen met de Japanse
treinstellen.


Treinstel van de 29000 serie (CAF 2002). Deze treinstellen doen tot de komst van nieuwe intercity treinstellen dienst op de langere routes vanuit Dublin.

Reading Transport

Reading Transport Ltd is 1 van weinige nog overgebleven gemeentelijke vervoerbedrijven in Groot Brittanie. In concurrentie met commerciële bedrijven zoals Arriva en First heeft het bedrijf zich staande weten te houden en verzorgt ze het openbaar vervoer in de omgeving van Reading en het nabij gelegen Newbury.

Newbury Buse 109 Optare Solo(2000) en 708 Optare Spectra (2002)

De bussen rijden in de deze plaatsen onder de naam Reading Buses & Newbury buses.

Goldline 837 Scania N230UD / East Lancs Olympus (2007) op de P&R Shuttle en de Goldine 5 Scania OmniCity (2006) op de Thames Valley Park Shuttle

Voor het ongeregeld vervoer is er de dochteronderneming Goldline. Ook rijdt Goldline op een aantal shuttlebus lijnen naar kantoorgebieden en P&R plaatsen. Voor het rijden van deze lijnen zijn speciale contracten afgesloten met het plaatselijke bedrijfsleven en de lokale overheid.

De 963 Optare-Excel 2 (2000) en 723 DAF DB250-Optare Spectra C (2001) in de neutrale grijze uitvoering

Op de belangrijkste lijnen van het net worden nieuwe bussen in speciale lijnkleuren in gezet. De overige lijnen moeten het doen met neutraal geschilderde grijze bussen en oudere bussen die nog de oude creme bedrijfskleuren hebben.
Reading Transport is zo vriendelijk om een wagenparklijst te publiceren waarin precies staat in welke uitvoering een bus rondrijdt.
De geschiedenis van Reading transport is beschreven in het boek: Reading Transport: Glory Days

De 463 MCW Metrobus Mk II (1991) en eenling 501MAN ND 243F / East Lancs Kinetec+ in de groene kleuren van lijn 9

Scania L94UB / Wright Solar bussen serie 1001-1030 (2005-2006) en rechtsonder met de grassprietjes de 1036 Scania K230UB / Wright Solar (2007)

Boeken over Autobussen en meer

Vanaf vandaag is de Public Transport Worldwide Bookstore in de lucht. Deze site is opgezet binnen het associates programma van de gerenommeerde internet boekhandel Amazon.com. Transacties en bestellingen worden direct via Amazon.com afgehandeld.

Boekbespreking: Gorcum en Autobussen

De stadsdienst in Gorinchem kent een lange geschiedenis. Al in 1924 reed de eerste stadsbus van de Firma D. Verhoef en Zn. door Gorinchem. Helaas viel het aantal passagiers tegen en moest de dienst na een paar maanden gestaak worden. In 1929 had een zekere M. van Holten meer succes. De exploitatie van de stadsdienst kwam na de oorlog in handen van de EGAO. In 1981 werd de dienst voortgezet door Westnederland en later door ZWN en Connexxion. In 2003 nam het Britse Arriva de dienst over. Over de Stadsdienst in Gorinchem is een leuk boekje verschenen met als titel: Gorcum en Autobussen. (ISSN 1386-2081)